برزخنوشت

V

2010-06-16T22:15:00.000-07:00

ما پیروزیم.
ما پیروزیم نه فقط چون اسلحه مون قلمه، ما پیروزیم نه فقط چون سکوت فریاد ماست.
من با یه شهود می گم ما پیروزیم، یه شهود شبیه تجربه معنوی.
بچه ها رفته بودن یه پوستر رو توی یکی از خیابون های اطراف دانشگاه پرینت بگیرن، رفتن پیش یه موسسه چاپ که همیشه بدون ترس چیزایی که براش می بریم می زنه، اینبار یه مقدار خرده کاری داشته پوست رو باید فتوشاپیده می شد. آخر که کار تموم شده وقتی بهش گفتن چقدر باید بدیم؟ گفته هدیه به جنبش سبز.
شاید خیلی به نظر نشه این برداشت رو ازش کرد، ولی من اون لحظه حس خاصی پیدا کردم، کلمه ها مبتذلن برای توصیف این رفتار، فقط باید تعظیم کرد و به نظاره نشست این گسترش به تعبیر مهندس زندگی سبز رو.

اخلاق و مدل های علوم انسانی

2010-05-25T04:58:00.001-07:00

به شخصه خیلی قرینه سازی رو درست نمی دونم ولی خب از طرفی هم کار لذت بخشیه، چون یه جور احساس هوشمندی به آدم دست می ده و هم تکلیف آدم رو با یه الگو معین می کنه تا همیشه نیاز به کنکاش راجع به هر موضوعی نباشه، یه جورایی مثل فقها که اگر بخوان از در قیاس وارد شن هم راحتتر خواهند بود و هم دردسر گشتن توی تمام احادیث رو نخواهند داشت. ولی به نظرم این مورد رو می شه تعمیم داد، از انتقادات هم در این زمینه البته استقبال می کنم چون برای خودم هم کاملا همه جوانبش روشن نیست.

در اخلاق پزشکی ما چهار اصل داریم توی رابطه بیمار و پزشک:

1.اتونومی (خودمختاری بیمار برای تصمیم گیری)

2.سود رسانی

3.عدم اضرار

4. عدالت

در نگاه من، غلط یا درست، هیچ متر قابل استفاده ای برای تعیین مصادیق مفاهیم انتزاعی مثل اتونومی، سود رسانی و یا علی الخصوص عدالت وجود نداره، و به نظرم اینها اسامی هستند که ما به ملیون ها پدیده که از اساس ماهیت متفاوتی دارند دادیم تا یه جور گروه بندی توی ذهنمون داشته باشیم تا تحلیل هامون راحتتر بشه، و بشدت هم به طرز فکر و تجربیات قبلیمون بستگی داره و این مفاهیم در دنیای مادی هیچ ما به ازایی ندارند. سنگساری که در نظر یکی عین عدالته در نگاه دیگری عین رضالته ! و مثلا در مورد سود هم، یکی درد کشیدن یه انسان رو به نفعش می دونه و کفاره گناهاش که باعث منفعتش در زندگی اخرویش می شه و یکی سود یک انسان رو در منافع مادی می دونه که می بره!

همیشه ولی تصورم این بوده که همه بر سر مفهوم احساس درد و ناراحتی توافق دارند، حالا یکی عذاب روحی تعبیرش می کنه یکی کاهش و افزایش یه ماده خاص توی پایانه های عصبی مغز و در ضمن با نگاه پوزتیویستی هم می شه دیر یا زود با علوم اعصاب و تصویربرداری های عملکردی مغز مثلا (FMRI) یه متر مادی هم براش پیدا کرد.

حالا از این منظر می خوام به مدل های علوم انسانی نگاه کنم، چه اقتصادی چه سیاسی و چه اجتماعی. به نظر چون مفهوم سود قابل تبیین نیست اصولا اجتماعی با معیار برتری از لحاظ سود رسانی بیشتر قابلیت تحقق ندارد. مفهوم عدالت رو هم بحث نمی کنم بنابراین اتوپیا هم یه خیال وهم آلوده، اون چیزی که نگاه مدرن لیبرال دموکرات داره همون نگاهه که اوتونومی رو برتر از هر ارزشی می دونه. ولی نگاهی که من دارم اینه که یه مدل سیاسی یا اقتصادی رو فقط میشه با این معیار با یه مدل دیگه سنجید ( توجه کنین منظورم اینه که هیچ مدلی رو بر حق نمیشه دونست و فقط میشه مقایسه کرد) و اون معیار هم کاهش احساس درد و آلام در بشره، که البته بشه با ابزار هایی برای تک تک افراد مقدار احساس نا خوشایند رو اندازه گرفت.ولی اینجا دوتا قانون وجود داره:

اصل 1: کاهش جمع جبری احساسات ناخوشایند افراد اجتماع

اصل 2: کاهش میانگین احساسات ناخوشایند افراد در اجتماع

بر طبق این تحلیل شاید بشه گفت حتی در مقاطعی از تاریخ و محدوده هایی از جغرافیا با وجودیکه اصول دموکراتیک رعایت نمیشه اما در کل حکومت مناسب تره، شاید شرایط اوائل انقلاب و دهه شصت با وجود فقدان موئلفه های دموکراتیک واقعی ولی با توجه به شور انقلابی و امید مردم بشه یه نمونه مناسب در نظر گرفت. یا حتی مردمی که تحت تبلیغات گوبلزی حکومت هیتلری رو ایده آل می دونستند هم چنین شرایطی داشتن و اینجا به نظر می آد قید اخلاقی غیر الزام آور ماجرا کاهش آلام کل جامعه بشری باشه.

اما مدتیه که یه قانون دیگه هم به ذهنم رسیده، نمی دونم ماجرای داستان "کسانی که از خیر اُملاس گذشتند" از اورسولا لو گویین رو می دونین یا نه، داستان رو می تونین اینجا بخونید، منم نمی خوام با لو دادنش بی مزش کنم، ولی حرفم اینه که نباید به قیمت کاهش درد های کل اجتماع سعی کنیم اون رو رو دوش یه عده یا یه فرد خاص سوار کنیم، یا حداقل بدون رضایت فرد. پس:

اصل 0: عدم افزایش آلام فردی به طور اجباری و به بهانه کاهش آلام اجتماع

انتقاد: شاید در مورد بیماران روانی نشه توجیه مناسبی پیدا کرد و آیا حکومتی که سیتالوپرام بین ملتش پخش کنه، حکومت بهتریه؟

سیب وباقی قضایا

2010-05-22T09:42:00.000-07:00

یک خبر از دیدگاه سیاسی نویس های ایران

خبر: یکی از فضانوردان سفينه فضایی آتلانتيس، قصد دارد قسمتی از درخت سیبی که باعث کشف جاذبه توسط نیوتون شد را به فضا ببرد.

عباس عبدی:

همه می دانیم سیبی که نیوتون را به خود آورد از درختی به زمین افتاد که قیمت سیب هایش درهیچ سالی به اندازه امسال دچار تورم نشده بود، و قطعا انتقال تکه ای از این درخت به فضا نشان دهنده بحرانی عمیق در اجتماع است که منجر به نگرانی در باب سالم باقی ماندن درختان سیب آن نقطه از بریتانیا شده است. مسئولین می دانند که درختان سیب بریتانیا در معرض خطر هستند ولی تا زمانی که برای تمام درختان کره زمین شناسنامه الکترونیک صادر نشود نمی توان با کنش اجتماعی انتقال تکه ای از یک درخت امید بست. جنبش سبز هم اگر این روش حفظ درختان را در پیش گیرد به زودی اثری از آن باقی نخواهد ماند.

اکبر اعلمی:

من بارها در قالب سخنرانی ها و نطق هایم گفته ام که تا ما استراتژی در جهت تمایز سیب های قرمز و زرد نیندیشیم نمی توان به راهکارهایی امیدوار بود که ما را به پیروزی برساند، امثال لاریجانی و احمدی نژاد به هیچ وجه به سیب های ما علاقه ای نشان نخواهند داد و این ساده لوحیست که برای آنان فرش قرمز پهن کنیم.

اکبر گنجی:

من میخواهم در اینجا مسائلی در باب رابطه قرآن با سیب را روشن کنم تا هر کس که حرف من را می فهمد قبول کند و در دام لفاظی نیوفتد:

1.در هیچ جای قرآن سخنی از فوائد سیب به میان نیامده.

2.ایمان به موجودی برتر و در حقیقت وحدت وجودی با وجود سیب در تناقض نیست.

3.تشیع در طول زمان نشان داده که سیب بود که باعث رانده شدن آدم از بهشت شد در صورتی که هیچ شاهد تاریخی بر وجود سیب در بهشت وجود ندارد.

4.عدم ذکر فوائد سیب در قران و وجود این فوائد اثبات شده منجر به این نتیجه گیری می شود که قرآن به واقع تنها تجربه ای دین بر محمد بوده است که در صحرای عربستان دلش سیب می خواسته ولی چون در زمان زندگیش سیبی ندیده از فوائدش هم سخنی نگفته.

حسین شریعتمداری:

1.آقای خاتمی و موسوی می دانند که با سکوت در برابر طرفداران اندکشان که خبر انتقال تکه ای از درختی موهوم به فضا را در شبکه های اینترنتی پخش می کنند در حقیقت آب به آسیاب اسراییل می ریزند... نمی ریزند؟ مخصوصا که کارت عضویت این درخت در شبکه لابی گری صهیونیستی بریتانیا هم صادر شده است.

2.وقتی سران فتنه سبز در بیانیه هایشان به منظور سیاه نمایی خدمات دولت خدمتگذار نامی از تدریس قوانین نیوتن در مدارس نمی برند و نسبت به این نشانه های همجنسگرایی مانند نیروی کنش و واکنش در متون درسی عکس العملی نشان نمی دهند چگونه می توان حسن ظن به مسلمان بودنشان داشت...؟ مگر نه اینکه همه منابع به مقام بالای نیوتون در لژ صهیونیستی-فرماسونری غرب لندن که بنیامین نتانیاهو هم در آن عضویت دارد اذعان دارند؟ مگر نه اینکه عدم ازدواج نیوتن و رابطه همجنسبازیش به یک مرد بهایی مورد یقین است و حمایت شیرین عبادی از این مسئله موجب بردن جایزه ننگین نوبل توسط او شد؟

3. اوباما رئیس جمهور آمریکا، نتانیاهو نخست وزیر رژیم صهیونیستی، جیمز کامرون نخست وزیر انگلیس، سارکوزی رئیس جمهور فرانسه و برلسکونی نخست وزیر ایتالیا از موسوی و خاتمی با عنوان «پاره تن درخت نیوتن» یاد می کنند و سازمان منافقین، بیت العدل بهایی ها، گروههای مارکسیست، سلطنت طلب ها و از جمله رضا پهلوی، و مهره های بدنام بین المللی نظیر جرج سوروس، مایکل لدین و…حمایت ضمنی موسوی و خاتمی را از انتقال تکه ای از درخت به فضا را نشانه ای برای برچیدن بساط انقلاب اسلامی و انتقام از امام خمینی(ره) می دانند.

4.آیا هیچیک از موارد فوق که فقط اندکی از بسیارها و مشتی از خروارهاست، قابل انکار است؟ معلوم است که نیست، اینها، همه واقعیاتی است- اگرچه تلخ- ولی خالی از ابهام و عاری از تردید.

5. باید توجه داشت که مقصود نهایی جماعت یاد شده، مقابله با اساس اسلام و انقلاب و امام است و انشاء الله به زودی با به فضا فرستادن تکه ای از کاپشن ریاست محترم جمهور که در سفر های ایشان در جهت همبستگی با مردم مستضعف آمریکای جنوبی، اروپا و نیویورک به تنشان بوده، ایران هم به جمع کشور های دارای این فناوری می پیوندد.

محمد قوچانی:

درختان سیب دنیا چندیست که به اهمیت بازار آزاد در پیشرفت فناوری های نوین از جمله کمپوت سازی پی برده اند و از میان دوگانه اقتصاد مفرح و خنک باز و اقتصاد گداگشنگی فلاکت بار چپ زده، اولی را انتخاب کرده اند اما در ایران هنوز روشنفکران به خوشمزه بودن سیب های پرورش یافته در مراکز کشت و صنعت دولتی اعتقاد دارند. اما در این میان در آنسوی آب ها، درختان بریتانیای به بازاری گسترده تر می اندیشند! فضا! این شورش سنت فئودالی بر دنیای صنعتی را می توان نتیجه بلافصل جبهه جدیدی دانست که اوباما با ورودش به کاخ سفید گشود و بر این برامد که سنت کشاورزی را با ارزش های دموکراتیک اقصاد فرا آتلانتیسی بیامیزد.

مسعود بهنود:

آن زمانی که فراش باشی سفارت انگلیس که به طور موقت در خیابان آبسیاه، بغل مسجد حاج فتح الله بزاز باشی شعبه صدور تصدیقیه خروج زده بود بیرون آمد تا اوامر میرزا هبت الله کیسه کش باشی رو که مهمون قنسول بود و توی چله تابستون هوس سیب گلاب کنه رو برآورده کنه و تا زیر گذر داش نقی سبیل کلفت رفت تا سیب رو گیر بیاره نمی دونست که همون شب سفیر کبیر که اتفاقا با خود نیوتن در بچگی هم محلی بودند و با هم تو آب انبار وست مینستر یه قل دو قل بازی می کردند داره تخم های اون سیب گلاب رو توی پاکت مهر موم شده برای عیالش می فرسته تا توی حیاط پشتی خونشون توی انگلیس بکاره. اون سیب بعدها شد نشان حسن نیت ایرانی ها به علم ولی صد افسوس که دیگر اسمی از ایران نیست حالا که قراره یه تکه از اون درخت راهی فضا بشه که البته حکایت فضا پیما آتلانتیسم....

از درد ما

2010-05-05T06:08:00.001-07:00

این نامه را نه به امید بیداری به خواب زده گان این ماتم کده ی خاموش می نویسم و نه امیدی به وجود گوش شنوا و وجدانی بیدار دارم که دیریست نسیم امید از این سرزمین رخت بر بسته است. این نخستین بار نیست که دانشجو را اتهام بیداریست. و مکان کنج زندان محتسب شهر دروغها.

روزی به یوم الله سیزده آبان ، به جرم خروج از درب دانشگاه به مقصد بیمارستان و به نیت خدمت به دردمندان، دردانه های این مهد دانش را به زنجیر می کشند و روزی را که در کلاس درس بیمارستان؛ به مکانی که مقدس است به نام درس و مرهم گذاری بر درد بیماران، پرده های حرمت پزشک و دانشجو با هم می درند و احضار می کنند و می برند. کجا می برند دردانه های ملت را؟ آری؛ کجا را که دانستیم ولی به کدامین جرم را؛ قسم به عدالت که کیمیای این روزهاست هنوز که هنوز است نمی دانیم. اما این بار دست ناپاکشان بر نامی رفت که دل هر دانشجوی بیداری را به درد می فشرد و این سوال را در ذهنش حک می کند که آیا دیگر کورسویی نور امید هم باقی مانده است؟ آیا دانشگاه از مریم عباسی نژاد نمونه ای کاملتر برای مصداقی کاملتر برای "دانشجوی خط امامی" به خود دیده است؟ همو که دغدغه ی دین در تار و پود وجودش ریشه دوانیده بود و اعتدال در تمامی رفتار های سیاسی اش نمود داشت. اعتدال همو بود که باعث می شد نه نیازی به بولدوزر باشد که انجمن اسلامی را با خاک یکسان کند و نه نیازی به تاسیس انجمنی فرمایشی باشد.

گرچه باز هم نگاه هایی که انحصار را جز در نوع کاملش نمی جویند شیری بی یال و دم آفریدند به نام انجمن اسلامی مستقل که نه نسبتی با دانشجو دارد و نه نسبتی با استقلال و تنها نامی ست بر توهمی غریب .

مریم عباسی نژاد؛ کسی بود که هر وقت خبر ناگوار احضار، دستگیری و بازداشت دانشجویی می رسید؛ چه انجمنی و چه غیرانجمنی از هیچ تلاشی برای آزادی او فروگذار نمی کرد و اگر هم کاری از دستش ساخته نبود لااقل سنگ صبوری بود برای درد دل های آنها. اما امروز که خبرمان دادند مریم عباسی نژاد بازداشت شد؛ شکایت و درد دل به که بریم؟

آیا این نگاه و راه مقصدی جز خاموشی ظاهری دانشگاه می جوید؟ آیا دیگر راهی برای نقد مشفقانه ی دانشجوی بیدار باقی می گذارد ماند؟ آیا زمانی که پاسخ حرکت اصلاح طلبانه و براندازانه یکی باشد می توان امیدی داشت که ...

نویسنده این نامه از سر درد سخن می گوید که دیگر در این ملک غریب نه چشم به اجرای عدالت دوخته است و نه در این آشفته بازار امیدی به رعایت حقوق شهروندی دارد. نمی دانم که آیا آزادی خانم دکتر عباسی نژاد می تواند امیدی در دلهامان برویاند یا نه اما می دانم که هزینه ی هر روز در بند بودن فرزندان ملت به خواب آرام عده ای که آرامش را در سکوت مرگبار دانشگاه می جویند نمی ارزد.

دکتر مریم عباسی نژاد بازداشت شد

2010-05-03T06:31:00.000-07:00

خانم دکتر مریم عباسی نژاد دانشجوی پزشکی ورودی 80، فعال دانشجویی و عضو انجمن اسلامی دانشکده پزشکی، یکشنبه 12 اردیبهشت ماه بازداشت شد.
وی ابتدا به دفتر پیگیری وزارت اطلاعات احظار و پس از چند ساعت بازجویی، دستگیر و به زندان اوین منتقل شد. ماموران اطلاعات حدود ساعت 22 با مراجعه به منزل ایشان و پس از تفتیش کامل، اقدام به ضبط کامپیوتر شخصی، کتاب و سی دی های خود و همسرشان کردند.
گفته میشود اتهام وی شرکت در تجمع مقابل مجلس شورای اسلامی در روز 4 اردیبهشت 89، و در اعتراض به نتایج آزمون پذیرش دستیار تخصصی پزشکی(که در اسفند ماه سال 88 برگزار شد) بوده است.
طبق آخرین اخبار واصله ایشان هم اکنون در بند نسوان زندان اوین نگهداری میشوند.

رهنورد! جلف یا دهاتی یا به شما چه؟

2010-04-27T09:56:00.001-07:00

امروز تازه از یکی از دوستام توی خیابون قدس جدا شده بودم و راهی میدون انقلاب بودم که به ذهنم رسید اگر از وسط دانشگاه برم زودتر می رسم،البته قضیه محترم حمار رو هم رعایت کردم. سر نبش خیابون بین دانشکده فنی و حقوق و علوم سیاسی دو تا خانم مسن توجهم رو جلب کردن، با دقت که نیگاه کردم دیدم یکیشون زهرا رهنورده ولی اونیکی خانم رو تا الان فکر می کردم اعظم طالقانی باشه که البته نبود. از لباس پوشیدن خانم رهنورد که چیزی نمی گم چون خودتون لابد دیدین ولی اون خانمه هم از لحاظ تیپولوژی شبیه خانم معلم های دهه شصت بود با یه فرق! یه پوتین لژ دار چرمی!

در مورد لباس پوشیدن زهرا رهنورد خیلی نظر ها وجود داره، از طیف اصلاح طلب های جهاد دانشگاهی تا کسی مثل مهدی خزئلی تا برسه به پدر مادر سکولار من، همه با لباس پوشیدن این آدم مشکل دارن، البته یکی میگه برای یک خانم انقلابی این لباس ها جلفه، یکی میگه روسریش دهاتیه! ولی من همیشه گفتم و بازم می گم و اگه لازم باشه داد می زنم! آخه به شما چه! شما به اصولی ترین حقوق یه انسان احترام نمی ذارین بعد ادعای روشنفکریتون می شه!؟ لیبرالیسم دوای درد جامعه ماست! حالا این سکولار ها هی فریاد بزنن!

با وجود احترامی که به فعالین جنبش اجتماعی زنان میذارم که قائل به تغییر فرهنگ متن جامعه هستند، فکر می کنم اگر موسوی بر سر کار قرار می گرفت، وجود همچین زنی کنارش می تونست منشاء خیلی تغییرات باشه. برای موجودی با مختصات مرد طبقه متوسط ایرانی، همیشه یکی از ملموس ترین درگیری ها، درگیری بین سنت و مدرنیته در حوزه پوشش افراد مونث مرتبط باهاش به شمار میره.حالا می خواد خواهر، مادر، دختر همسایه، همسر یا به طرز با مزه ای دوست دخترش باشه. موسوی با وجودیکه مطمئنا در تصور بسیاری از اطرافیانش، پوشش همسرش مناسب نیست، بازم به انتخاب همسرش احترام میذاره و به نظر می رسه اگر ساختمان خیابون پاستور دست کسی مثل اون میوفتاد می تونستیم کمتر شاهد تصمیمات قیم موابانه ای باشیم که برای زنای ایرانی گرفته می شه.

شاید خیلی ها این تیکه فیلم تبلیغاتی موسوی رو فراموش کرده باشن، ولی یه جایی هست که رهنورد خطاب به معتمدآریا می گه که این وضع درست نیست که زن ایرانی برای هر تصمیمی که برای بدن خودش هم می گیره باید اجازه شوهررو داشته باشه، و این طرز تفکر به نظر می آد حتی با معیار های جامعه امروز جهانی هم بسیار آوانگارده!

پ.ن : نقطه سبز جاییه که من از دوستم جدا شدم، نقطه آبی زهرا رهنورد و همراهشون رو دیدم، و از در 16 آذر اونها بالا رفتن و من پایین تا به مقصدم یعنی نقطه نارنجی برسم!

اسفندیار! خوب یا بد؟

2010-04-27T09:34:00.001-07:00

در مورد این شخص قبلا اینجا به تفضیل چیزایی رو گفتم.

اونچیزی که باعث شد باز هم دست روی این سوتی دولت بذارم ماجرای اعتراضات اخیر به نتیجه آزمون دستیاریه، آزمون دستیاری امتحانیه که برای ورود به مقطع تخصص بین فارغ التحصیلان یا دانشجویان سال آخر رشته پزشکی انجام می گیره و از اونجا که به قول یکی از دوستان نرم افزار تقلب آمادس و کافیه نوع حوزه تقلب انتخاب بشه، این بار نوبت به آزمون دستیاری رسید. اطلاعات بیشتر رو می تونین اینجا و اینجا هم پیدا کنید.

اما چی شد که پای آقا اسفندیار به ماجرا وا شد؟

در حالی که رییس دولت پسا نهم، در سفر جهانگردیش به سر می بره، تقریبا می شه گفت کشور داره به دست آقای رحیم مشایی اداره می شه، معترضین به نتیجه هم مجبور شدن نامشون رو تقدیم ایشون کنند تا ایشون هم به جای آقای احمدی نژاد دستور توقف انتخاب رشته و رسیدگی به شکایت ها رو صادر کنند.

برخلاف دوستان که به صداقت ایشون شک دارن من فکر می کنم راز موفقیت آقای مشایی هیچ چیزی بجز باند بازی افسار گسیخته حاکم بر پدیده احمدی نژاد و دوستانش نیست و نه احمدی نژاد دوست اسرائیله و نه مشایی، بلکه این جنجال ها حاصل رسیدن کسی که باید حداکثر معلم پرورشی مدارس راهنمایی باشد به سطح بالای مدیریت کشوریست. والبته اصلاح طلب ها هم بدشون نمی آد که با همچین ماسماسکی حساب احمدی نژاد و ادعای اسلامی و ولایی بودنش رو برسن.

اپوزیسیون جات

2010-04-27T09:14:00.000-07:00

از بعد از انتخابات که انگار خط و خطوط به هم ریخت تا روابط سیاسی جدیدی بین چهره های سیاسی؛ فارغ از سبغه شون شکل بگیره، یه نوع رفتار سیاسی خاص رو به وضوح میشه تشخیص داد. نمی دونم چقدر دیگران هم این حس رو دارن ولی من به این نتیجه رسیدم که اپوزیسیون(البته از نوع کمتر سخیفش؛ نه شریعتمداری موأب هایی که فاشیسم رو جای لیبرالیسم قالب می کنن و من کل کانالاشون رو پاک کردم؛ بلکه اون کمی مودب های مثل نوری زاده و چالنگی) با خودشون رودربایستی پیدا کردن!

جدیدا وقتی بحث ها به خود موسوی یا کروبی میرسه سعی می کنند از همدیگه سوال هایی نکنن که جوابش این باشه که موسوی و کروبی هنوز هم با تمام وجود به این نظام و میراث امام اعتقاد دارن! گرچه بعضی مواقع کاملا در نگاهشون این سوال رو میشه حدس زد! و اگر یه وقتم همچین سوالی هم از طرف یه فسیل سلطنت طلب مهمان مطرح شد، یه جوری پاسخ دهنده موضوع رو می پیچونه.

نمی دونم این حس دقیقا از چه چیز ناشی میشه ولی مواردی که به ذهنم می رسه ایناس:

1. می دونن که موسوی و کروبی همچین افرادی هستن ولی بعد از اون همه طرفداری، دیگه روی عقب نشینی از مواضع قبلیشون در مورد این آدم هارو ندارن.

2. می دونن که پروژه عبور از موسوی و کروبی فقط همین نیم بند رفرنس بودنشون هم به باد می ده و باعث میشه شبکشون به قعر لیست ماهواره امثال من سقوط کنه.

3. به این نتیجه رسیدن که هیچ وزن عملی برای تغییر شرایط ندارن و خیالبافی های سی سالشون همش بازی برای تلکه کردن وزارت امور خارجه آمریکا بوده و حالا هم اگر قرار باشه تغییری به رهبری این آدم ها صورت بگیره، اگر بخوان این هارو هم بکوبن، میخ رو به تابوت زندگی سیاسی خودشون کوبیدن.

پ.ن : ما که نباید گول بخوریم! با وجود قائل بودن حق زندگی و فعالیت در ایران برای این آدم ها، نباید فراموش کنیم که این آدم ها فقط یه وسیلن که آدم هایی مثل علی افشاری و مجتبی واحدی های ما بتونن صداشون رو به ایران برسونن وگرنه در سپهر سیاسی ایران امثال چالنگی (در واقع چارلنگی) همونجور نگاه می شن که علی مطهری.